ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ

Άγγελος Καλόγριας (ΑΚ) : Σίγουρα δεν είναι φωτογραφίες ;

Βασίλειος Σοφιανίδης (ΒΣ) : Αυτό που βλέπει ο θεατής είναι κάτι εύκολα και άμεσα αντιληπτό χωρίς την υποστήριξη ερμηνευτικού κειμένου. Είναι η δυνατότητα που μου δίνει το μολύβι ώστε ν΄ αποτυπώνω τα θέματά μου με την τεχνική του φωτορεαλισμού. Είναι το αποτέλεσμα της μακρόχρονης σπουδής και μελέτης των υλικών, της ανατομίας και κίνησης του αλόγου.

ΑΚ : Μπορεί να διδάσκεται η εξωφρενική ζωγραφική άνεση που διακρίνει κανείς με μια ματιά σε οποιαδήποτε από τα έργα σας ;

ΒΣ : Ενδεχομένως.... εφόσον υπάρχει το πάθος και η ανάγκη για εικαστική έκφραση. Σχετικά με τη διαφαινόμενη “άνεση” είναι κάτι που ήρθε αργά και σταδιακά μετά από την πολυετή χρήση του μολυβιού και την μελέτη του αλόγου.

ΑΚ : Ποιο ήταν το ερέθισμα σας σ΄ αυτόν τον ιδιαίτερο δρόμο ;

ΒΣ : Οι αναφορές στις παιδικές μνήμες υπήρξε το βασικό ερέθισμα, μνήμες που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την παρουσία των ζώων και ιδιαίτερα των αλόγων. Προέρχομαι από αγροτική περιοχή, όπου εκείνη την εποχή τα ζώα πρωτοστατούσαν στην καθημερινότητα των ανθρώπων.

ΑΚ : Πρόκειται περί συνειδητής επιλογής ή για κάτι που συμβαίνει αυθόρμητα; υπάρχει στη σκέψη σας η ιδέα να αλλάξετε θεματική ρότα;

ΒΣ :  Η επιλογή του αλόγου στη θεματολογία μου προέρχεται από την εσωτερική ανάγκη να εκφράσω τον θαυμασμό μου γι αυτό το υπέροχο πλάσμα. Η ταυτόχρονη παρουσία του με τον άνθρωπο πάνω στη γη συντέλεσε στη διαμόρφωση της παγκόσμιας ιστορίας ως εργαλείο, μεταφορικό μέσο, πολεμιστής, αθλητής, και τα τελευταία χρόνια ως θεραπευτής. Η συμμετρία, η αρμονία στη μορφή του, το σφρίγος και η δύναμη του σε συνδυασμό με τον ανυπότακτο χαρακτήρα του είναι οι λόγοι που με εμπνέουν για να αποτυπώσω όσο πιο πιστά και ρεαλιστικά την αρχέγονοι φύση του.

Ζωγραφίζω ο,τι με εμπνέει, με συναρπάζει και το άλογο είναι αυτό που ακόμη δονεί και κατευθύνει το χέρι μου....δεν γνωρίζω τι θα με εμπνέει στο μέλλον ώστε ν αλλάξω τη θεματολογία μου.

ΑΚ : Μπροστά σε ποιες προκλήσεις αναφορικά με τη σκίαση και το χρώμα φέρνει ένα ζωγράφο η συγκεκριμένη τεχνική;

ΒΣ : Το μολύβι ως μέσο αποτύπωσης προέκυψε όταν συγκυρίες δεν μου επέτρεπαν να χρησιμοποιώ τα λάδια. Στην ανάγκη να ικανοποιήσω την επιθυμία μου για δημιουργία στράφηκα στο μολύβι. Στην πορεία διαπίστωσα ότι εκτός από το υλικό της βασικής σχεδίασης μπορεί ν αποτελέσει και το μέσο του τελικού αποτελέσματος ενός έργου τέχνης.

Η ζωγραφική με το μολύβι θέτει μια βασική πρόκληση ....βάζει τον θεατή στη διαδικασία να συνθέτει στην φαντασία του τους χρωματικούς συνδυασμούς του έργου που έχει απέναντι του. Το μολύβι ως υλικό μου δίνει μια απεριόριστοι δυνατότητα ν αποτυπώνω το μεγαλείο της σωματικής κατατομής του αλόγου, μέσα από τις έντονες φωτοσκιάσεις. Αυτός είναι και ο στόχος μου ...ο θεατής να κάνει focus στην λεπτομέρεια της ανατομίας του, στην έκφραση των συναισθημάτων, στην ένταση που προέρχεται από την κίνηση και την υπερπροσπάθεια.

ΑΚ : Κρασιά Λαζαρίδη

ΒΣ: Η αποτύπωση ζωγραφικών παραστάσεων σε συλλεκτικές φιάλες κρασιού “Amethystos” του Κώστα Λαζαρίδη είναι μια ευτυχής συγκύρια από την οποία μου δόθηκε η ευκαιρία, η δυνατότητα, η ευθύνη και η χαρά να εκφράσω μια άλλη πτυχή του εαυτού μου, μέσω αυτού του μεγάλου brand name στο χώρο της οινοποιίας.

ΑΚ : Ένστολος και Τέχνη

ΒΣ: Ο Στρατός είναι ένας κλάδος που λειτουργεί κάτω από αυστηρούς και ιδιαίτερους κανόνες, παρ όλα αυτά ποτέ δεν ένοιωσα ότι μου απαγορεύει ή μου στερεί την δυνατότητα να εκφράσω αυτό το κομμάτι του εαυτού μου. Τον περασμένο Νοέμβριο μάλιστα συμμετείχα στην εικαστική έκθεση που οργάνωσε το ΥΠΕΘΑ, στο Σύνταγμα, στην Αθήνα. Οι εκθέτες ήταν όλοι στελέχη των Ε.Δ Φαίνεται ότι αυτή η άποψη δεν επηρέασε καθόλου την επιτροπή των καθηγητών της Σχολής Καλών Τεχνών που με δέχτηκε ως μέλος του Επιμελητήριου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, μετά από εξετάσεις. Επομένως ναι ...ένστολοι και τέχνη όχι μόνο συνυπάρχουν, αλλά και την υπηρετούν θα έλεγα.

ΑΚ : Πως άνοιξε το εκτός συνόρων παράθυρο;

ΒΣ: Εδώ λοιπόν διαπιστώνουμε την απίστευτη δύναμη του διαδικτύου! Από το πρώτο κιόλας διάστημα που επικοινωνώ τη δουλεία μου μέσω των social media αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, κυρίως από το εξωτερικό. Ένα ενδιαφέρον που εστιάζεται στη θεματολογία και την τεχνοτροπία, κυρίως από χώρες αγγλοσαξονικές, Αγγλία, Γερμανία, ΗΠΑ και Αυστραλία.

Κάπως έτσι προέκυψε η συμμετοχή μου (μετά από διαγωνιστική διαδικασία σε παγκόσμιο επίπεδο) στην έκθεση της AQHA (παγκόσμιος οργανισμός για τη διάδοση του αμερικανικού αλόγου) στο Τέξας. Κατ ανάλογο τρόπο ήρθε και η συμμετοχή μου στο διεθνές φεστιβάλ EQUUS Film Festival στο Μανχάταν, όπου το έργο μου απέσπασε το πρώτο βραβείο. εδώ θέλω να αναφερθώ στο γεγονός ότι χορηγός μου ήταν ο Δήμος Καβάλας και να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά την δήμαρχο κα Τσανάκα. Επίσης έγινα δεκτός ως μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τέχνης των Ιπποειδών. Είμαι απολύτως βέβαιος πως η κρίση στην Ελλάδα διαμορφώνει μια τάση στην Τέχνη, αλλά και στους υπόλοιπους τομείς και πυλώνες της κοινωνίας μας, όπου το μέτριο δε θα έχει καμία θέση.

ΑΚ : Βρήκατε το απάνεμο λιμάνι στην Καβάλα;

ΒΣ: Τα τελευταία 10 χρόνια ζω και δραστηριοποιούμε στην Καβάλα. Κατά την άποψη μου είναι μια από τις ομορφότερες πόλεις της χωράς μας, μια πόλη με χαρακτήρα και δονούμενη ενέργεια. Γνώρισα και έκανα φίλους πολύ αξιόλογος ανθρώπους και ένα από τα χαρακτηριστικά τους, το οποίο το βρίσκω ιδιαίτερα ελκυστικό είναι ο εκλεπτυσμένος αστικός σνομπισμό τους, υποθέτω κληροδότημα του κοσμοπολίτικου παρελθόντος της Καβάλας. Είμαι πολύ τυχερός που αυτή την τόσο παραγωγική και δημιουργική περίοδος της ζωής μου βρέθηκα εδώ, σ΄ αυτή την πόλη, ανάμεσα σ΄ αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους.

ΑΚ : Υπάρχουν στόχοι, όνειρα που δεν έχετε κατακτήσει και δεν έχετε δει να γίνονται πραγματικότητα σε σχέση με τη ζωγραφική;

ΒΣ : Στην καθημερινότητα μου δεν λειτουργώ βάσει σχεδίου. Καλοδέχομαι αυτό που μου φέρνει η στιγμή, η μέρα ...ευχάριστο ή δυσάρεστο. Όλα τ αντιμετωπίζω ως δώρα που μου κάνει η ζωή που έρχονται για κάποιο λόγο. Παρ όλα αυτά θα ήταν υπερβολή αν έλεγα ότι δεν βάζω στόχους και δεν κάνω όνειρα σχετικά με τη ζωγραφική.

Το σημαντικότερο απ όλα είναι η παρουσίαση των έργων μου σε μια ατομική έκθεση, καταρχήν εδώ στην Καβάλα και στην συνέχεια στην Αθήνα. Και τα δυο εκτιμώ ότι θα έρθουν σύντομα. Άλλωστε δεν υπάρχει καλλιτέχνης που δημιουργεί για το παρασκήνιο. Μπορεί η στιγμή της δημιουργίας να είναι μια μοναχική και ενίοτε σκοτεινή διαδικασία, το αποτέλεσμα όμως επιδιώκει να το εκθέσει στο φως και να μοιραστεί την εμπειρία αυτάρεσκα με το κοινό του